✿:*K a i M o o...'s profile✿:*K a i M o o K '' S p ...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    March 05

    ครึ้มใจ~

    ห่างหายจากสเปสไปนาน .. ว่างๆ เลยมาอัพเล่นๆ มาแม้ว(เป็นขั้น comparative ของเม้าว์ ไอ่ปอมบอก)ให้ฟัง 55

    ก้อไม่มีไรแค่สอบเส็ด รุสึกโล่ง(ไม่ใช่ว่าทำได้นะ) โล่งกาย แต่ไม่โล่งใจ ซักวิชา จิงๆ เซรง เริ่มไม่ค่อยแน่ใจว่า

    ตัวเองตัดสินใจถูกป่าวที่มาเรียนทีนี่อ่ะ ทั้งๆที่ก่อนเข้ามาก้ออยากจะเรียนนัก อยากจะเรียนหนาอ่ะ แบบรุสึกว่าตัวเอง

    เหนื่อย ท้อแท้ มากๆอ่ะ เหนื่อยจิงๆ โดยเฉพาะภาษาอังกิดอ่ะ ทำพิษเราไปหลายทีแล้ว ,, แง้เศ้า T-T หลายๆคน

    ก้อคงรุอ่ะ เนื่องจากเราบ่นไว้เยอะ.. ก้อขอบใจที่รับฟังละกัน ถึงแม้แบบเราจะเคยพูดกับคนอื่นอ่ะ ว่าเออ อย่าคิดถึง

    มันเลย มันผ่านไปแล้วอ่ะ คือเราอ่ะทำได้ทุกวิชากับความคิดนั้นนะ แต่อังกิด 2 ตัวนั้นอ่ะ เราเครียดจิงๆเว่ย แบบ

    ไม่งั้นเรา ไม่เป็นแบบงั้นหรอก จิงๆ .. เอาเหอะเข้ามาสู่โหมดสนุกสนานกันได้และ เนอะ ไม่อยากทำให้สเปสมีแต่ความเศ้าๆ

     

    สอบเส็ดเมื่อวาน ก้อลั่นล้ามาก.. วางแผนไว้กับเพื่อนๆตั้งนานแล้วว่าจะไปกินฟูจิ แล้วก้อถ่อไปกินถึงตึก อื้อจือเหลียง

    เพราะ ไอ่กิ๊บ มันเสนอ เหตุผลฟังขึ้นมาก-มากที่สุด มันบอกว่า หลังคาสูงดี 55 มีคนได้ยินมาว่ามันพูดงั้น แต่แมร่ง

    ไม่ยอมรับ ตอนกิน แม่แต่ละคนก้อโทมา บอกว่าอย่าไปแหล่งชุมชน อาดมีวางระเบิดไรงี้ แล้วเกือบทุกคนก้อถามว่าทำ

    ไมต้องมากินถึงอื้อจือเหลียงว่ะ แบบคงข้องใจ๋ 55 กินคราวนี้ไปกัน 10 คน (เรา เอ๋ กุ๊ก โบว์ เอ้ กิ๊บ วี เวล รี่ ปอม ขาดไอ้แบงค์

    คนนึง ขาดแต่ตัวนะ หัวใจอยู่ที่ ... เพราะใจเดียวกันไง กรั่กๆ - อ่านปากของฉันนะว่า "....." 55 ขำๆนะตัวเอง ) แบบเปิดห้องกิน

    ส่วนตัวเลย เกรงใจเค้า เพราะรุว่าต้องเสียงดังแหงม แล้วก้อเป็นงั้นจิงๆ ก่อนกินนี่แบบ ดังจิงๆ เหอะ พี่พนักงานคงเอือม

    แต่พออาหารมาปุ๊ป เงียบกริบเลยคับพี่น้อง เงียบจิงๆ สั่งกระจาย กินกระจาย รุสึกเหมือนตัวเองไม่ได้สั่งเลย แต่กินหมด 55

    โดยเฉพาะไอ่วี เนื่องจากความแน่นของเรามานั่งตรงกลางเลยคับ จะได้กินได้สองฝั่ง ไม่กล้านั่งฝั่งวีว่ะ เดี๋ยวจ้วงไม่ทัน

    วีรกรรมไอ่วีนี่แบบเป็นที่กล่าวขานมากๆ ตั้งแต่ sukishi แล้ว ไอ่โบว์บอกแม่งปิ้งๆไปกรูไม่ได้กินเลยซักชิ้น วีแมร่ง

    กินเรียบ 55 แถมใส่กระโปรงยางยืดมาด้วยวันนี้ ฮ่าๆ ขำๆนะวี อย่าโกรธๆ แบบกินนู้นกินนี่จนอิ่ม แต่ยังไม่เท่าเวลากิน

    sizzler ว่ะ กินไปตบท้ายด้วย น้ำแข็งใสถั่วแดง แต่แอบข้องใจ๋ อยากกินไอติมอ่า ไอ้เวลแอบเผด็จการ มุกกินน้ำแข็งใสเหอะ

    เราก้อ กัดฟัน ก้อได้ว่ะ จิงๆ แอบอยากกินไอติม ... ง่า กินไปทั้งหมด 3496 บาท ต้กกะใจ ตอนเช็คบิล แมร่งกินอะไรไปบ้างฟร่ะ

    คนละตั้ง 350 .. ก้อโม้ๆกันซักพักนึงหลังกินเส็ดเปิดประเด็นไปหลายเรื่องอยู่ ใช่มั้ยปอม ฮ่าๆ แต่ฮาเรื่องไอ่กิ๊บสุด แม่งโชคดีนะเนี่ย

    ตอนสอบ Acad เป็นไงหล่ะ ข้อสอบก้อมึนแทบแย่ แถมเจอ.. เข้าไปอีก ฮ่าๆ ไม่เป็นไรหรอกกิ๊บแค่ 4 ปีเอง แอบเซรงไอ่กุ๊กแม่งมีมาเร่ง..

    เพื่อนๆรีบไปกันเหอะ ชิชะ มีนัดตลอดเลยนะแก หมั่นไส้ แถมส่งพี่ชาย มาพูดกะไอ่เอ๋ด้วย แบบเมื่อไหร่จะเส็ด แบบโหดอ่า ฮ่าๆ

    เส็ดแล้วก้อไปเกะ พารากอน คือ เอ๋แม่งไรไม่รุแทบที่จะบอกว่าจะไปเกะต่อ แบบรุงี้น่าไปกินพารากอน เซงๆ บอกดิเลย์ได้อีก

    ตอนไปเกะก้อเหลือสมาชิกแค่ 9 คน คนที่หายไปก้อคือไอ่กุ๊กแหละ ไปกับ "พี่ชาย" เค้าอ่ะนะ ไปถึงเค้าบอกว่าห้องใหญ่เข้าได้แค่ 8 คน

    คนที่เหลือต้องจ่ายเพิ่ม 100 นึง ๆเรา ก้อโอ้วไม่น้า อุตส่าห์มีบัตรฟรี แถมถ้าร้องต่อเพิ่มร้อยมึนมันเปลือง ขาดงบเนื่องจากกินไปซะเยอะแล้ว

    เราก้อไปเจรจากับพี่เค้า แบบพี่เนี่ยมา 9 คน หยวนๆหน่อยน้าเนี่ย เพิ่งสอบเส็ดเอง แบบตอนแรกไม่กะว่าเค้าจะให้หรอก แต่เค้าให้คับท่าน

    เค้าบอกว่า อืมๆ น้องพูดแบบดีอ่ะ แบบไม่ใช่มาอ้างว่าเข้าไปนั่งเฉยๆ ไม่ได้ร้องซักหน่อย เหมือนกลุ่มก่อนหน้า เราก้อค่าๆ ขอบคุณๆ

     ฮ่าๆ เลยได้เข้าฟรีๆคนนึง เย้ๆ เพื่อนๆมีงงนิดหน่อยว่า เราไปพูดไงว่ะ เค้าถึงไม่เก็บตังอีกคนนึง 55 เก่งๆ ป่ะหล่ะ ร้องกันไป 2 ชม.

    รุสึกหิวอีกแล้วว แต่ไม่ได้กินไร เดินไปดูชั้นของเล่น ตามคำขอของวีกับรี่ แบบฮา 2 คนนั้นอ่ะ มีการ เอ๋ๆ ขอไปดูของเล่นได้ป่าวอ่ะ

    ไม่เข้าใจทำไมต้องเอ๋ สงสัยเพราะความอาวุโส มั้ง ฮ่าๆ เส็ดแล้วก้อกลับบ้าน ทางbts นั่งอ้อมไปทางอโศก จะได้ไปต่อใต้ดินกับไอ่ปอมได้

    ตอนนั่ง bts ก้อไม่ได้รุสึกอะไร แต่พอลงใต้ดินอ่ะ เจอเด็ก นร. เยอะอ่ะ นึกขึ้นมาได้ว่าเค้าสอบ admission กัน ตอนนั้นนมีเรา รี่ ปอม แต่รี่

    แยกไปอีกทางเหลือเรากับปอม รุสึกว่าตัวเองเหมือนเด็กซิ่วมากๆ - - จิงๆอาจไม่เหมือนก้อได้ คือตัดสินใจอยู่ แบบไอ่ปอมแม่งก้อมาชวนคุย

    เรื่องโอเน็ต เอเน็ตอีก แบบ โอ้วเราไม่อยากคุยเรื่องนี้เว่ยๆตอนนั้นอ่ะ นั่งไปจนถึงลาดพร้าว ป๊ามารับกลับบ้าน.. แล้วก้อทำตัวไร้สาระมาหลายวัน

    2-3 วันได้และ ไม่อยากเปิดเทอมเลยอ่ะ แง้ ขี้เกียจเรียนว่ะ .. แต่ไงก้อตามก้อต้องเรียนอ่ะเนอะ สู้ๆ น้าเพื่อนๆทุกคนเราด้วย..

     

    Ps1.เออแบบอันนี้ให้กับเพื่อนๆ BBA ทั้ง 10 คนเน่อ (เอ๋ โบว์ กุ๊ก เอ้ กิ๊บ รี่ เวล ปอม วี แบงค์) แบบดีใจที่ได้รุจักทุกคน ดีใจจิงๆ

    รุสึกว่าพวกแกทำให้ชีวิตมหาลัยของเราแบบ ดีขึ้นมากๆจากเปิดเทอม1 ตอนแรกอ่ะ แบบอยู่กับพวกแกก้อสบายใจดี ไม่ต้องเสเเสร้งอ่ะ

    เป็นธรรมชาติของเราจิงๆอ่ะ รุสึกว่าแบบพวกเราทุกคนเข้ากันได้อ่ะ เข้ากันได้ดีด้วย มีหลายคนอาจบอกว่ามันก้อไม่เท่ามัธยมอ่ะ

    แต่แบบคิดดูดิ อันนี้แค่ปีเดียวเองอ่ะ เราว่าถือว่าสนิดกันเร็วพอสมควรเลยอ่ะ ยังไงก้อหวังว่าพวกเราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไปตลอด 4 ปี

    แลวก้อตลอดไปด้วยเน่อ.. ร้ากพวกแกทุกคนน้า ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกัลๆ

    Ps2.คิดถึง Hydd อ่า จัดมีทติ้งด่วนดิ ไอ่หลุยส์ 55

    Ps3.คิดถึงเพื่อนๆ ม.ปลายน้า (12/3/07) -- ใช่ป่ะออม

    Ps4. พวกเพื่อนๆ ที่สอบอยู่ สู้ๆ เป็นกำลังใจให้...

    October 25

    ควงดินสอ ย้อนอดีต (ม.ต้น)

    อิสรา เราขอใช้ชื่อ Title เดียวกะแกละกัน ชอบอ่ะ เท่ห์ดีๆ ขอเกริ่นเรื่องก่อนสำหรับคนที่ไม่รุจักอิดมานจาได้เข้าใจชื่อ title... (ขออนุญาติก๊อบๆ)
     
           ช่วงเรียนมัธยม เพื่อนๆคงจะเห็นหลายๆคนควงดินสอไปมาบนนิ้ว เร็วบ้าง ช้าบ้าง เวลาอ่านหนังสือหรือเรียน ใครทำได้ก็จะดูเก๋าดี เราก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ชอบควงดินสอ (แต่ผลเสียก็คือจะทำให้อ่าน + เรียนไม่รู้เรื่องเพราะสมาธิไปอยู่ที่ดินสอหมด) เราจำได้ว่าตอนที่หัดควงดินสอครั้งแรกก็ตอนสมัย ม.4 เพิ่งเข้ามาสู่ดินแดน ม.ปลายใหม่ๆ ตอนนั้นเรารุสึกว่าส่วนมากคนเก่งๆ เค้าจะควงได้กันเลย พยายามฝึกควงจนพอควงได้ แต่ยังไม่ชำนาญจนถึงทุกวันนี้ จำได้ว่าแรงบรรดาลใจของเราคือไอ้กุนแหละมั้น ที่มันชอบมาควงๆต่อหน้าเรา แต่เด่วนี้เราควงเก่งกว่ามันแล้วนะเว่ย ที่จาอัพสเปสครั้งนี้เพราะว่าคิดถึงเพื่อนๆมัธยม และเท่าที่เราสังเกตคนที่ควงดินสอเป็น ส่วนใหญ่การควงดินสอครั้งแรกจะควงทวนเข็มนาฬิกา ซึ่งหมายถึงว่าเรากำลังย้อนอดีต ก็เลยเอามาตั้งตามนี้นั่นเอง ...
     
    อืม ของเราจะขอควงย้อยกลับไปตั้งแต่ ม.ต้นเลยละกัน
     
              ตั้งแต่เข้ามาอยู่ ม.ต้น นะ ม.1 จำได้ว่านั่งข้างโบว์ ตอนนั้นแอบเลวไปแย่งทีเบนซ์-ทวีศักดิ์ซึ่งๆหน้า แต่ตอนนั้นก้อไม่ค่อยสนิดกะโบว์เท่าไหร่ แต่ก้อคงสนิดที่สุดตอนนั้นแล้ว พอเทอมสองก้อนั่งกะอู๋-นลินีนั่งข้างหลังห้องเพราะ อ.ใช้วิธีจับฉลากมั่วๆเอา ก้อได้มานั่งข้างมาน ก้อสนิดกะมันพอสมควรอ่ะ แล้วช่วงนั้นก้อไปเรียนพิเสดเดอะเบรนกะมันด้วยเลยสนิดกันมากขึ้น ในตอนช่วง ม.1 เราก้อมีเพื่อนที่ถือว่าสนิดอีกคนอ่ะ คือ บุษ อ่ะ ก้อคือบ้านอยู่ใกล้กัน กลับบ้านด้วยกันทุกวัน คือมันจาติดรถเรามาลงที่บ้านมัน หรือไม่วันไหนกลับเอง ส่วนมากนานๆครั้ง มันก้อจะขี่จักรยานไปส่งเราที่บ้าน ไม่ก้อนั่งซาเล้งเข้าไปในหมู่บ้านด้วยกัน จำได้ว่าเคยเข้าไปในบ้านมันแบบไปอ่านหนังสือในบ้านมันเลยอ่ะ แบบตอนนั้นเราว่าเราก้อสนิดกะมันใช้ได้เลยอ่ะ แบบมันยังเคยเอาเฟรนชิฟ-รุปมันสมัยเด็กๆ ประถมมาให้เราดูอยู่เลย แต่พอมา ม.2 ก้อมีการย้ายห้อง แบบเพื่อนที่เราสนิดๆขึ้นไปอยู่ห้อง 20 หมดเลย แบบตอนนั้นก้อแบบแอบเฮิท ทำไมต้องจัดห้องด้วยว่ะ อืมๆ เพราะระยะทางมันทำให้คนห่างกันได้จิงๆ ตั้งแต่อยู่ ม.2 มาเรากะอู๋ กะบุษ คุยกันแทบจะนับคำได้เลยอ่ะ ตอนแรกๆเจอก้อทัก ตอนหลังๆก้อไม่ทักเลยอ่ะ บางที ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เคยมีอารมที่สนิดกัน พอ ม.2 ก้อมีเพื่อนที่ขึ้นมาจาก ห้อง 20 หลายคนอยู่เหมือนกัน ตอนนั้นเราก้อมาสายเลยได้นั่งหลังสุดข้างซาร่าโดยมีอรกะอุ๊บนั่งข้างหน้า ก้อแบบตอนนั้นสังเกตุได้เลยว่าอรกะอุ๊บจะเงียบมาก..ก คุยกัน 2 คน แบบพอพักกลางวันพวกมันก้อยังคงไปกินข้าวกะเพื่อนห้อง 20 เดิมอยู่ พวกห้อง 19 เก่าๆอย่างเราก้อมารวมตัวอยู่ด้วยกัน คือ เรา ซาร่า หลุยส์ ปุ้ย ตอนนั้นนั่งแถวริมสุดติดหน้าต่างที่นั่งเรียงกันประมานนี้ กิ๊บ เก้า(ขึ้นมาจากห้อง 15)//หลุยส์ ปุ้ย(19 เดิม)//อร อุ๊บ(ลงมาจากห้อง 20)//มุก ซาร่า(19 เดิม) ตอนนั้นไอ้อ๋อมยังคงนั่งข้างอัมพาอยู่เพราะขึ้นมาจากห้อง 17 ด้วยกัน ตรงไหนของห้องไม่รุ ตอนนั้นไม่ได้ใส่ใจ แบบก้อนี่แหละมันก้อจะมีงานกลุ่มเข้ามาเรื่อยๆ 4 คน บ้าง 6 คนบ้าง เวลางานกลุ่ม 4 คนก้อจะแบ่งเป็น กิ๊บ เก้า หลุยส์ ปุ้ย// มุก อุ๊บ อร ซาร่า ส่วนถ้า 6 คนพวกเราก้อจะเลวไม่เอาไอ้กิ๊บกะไอ้เก้า แต่ช่วงนั้นไอ้กิ๊บมันจะเป็นคนที่มาเช้ามันเลยไปสนิดกะไอ้อ๋อม เลยทำให้เวลาทำงานกลุ่ม แบบจับคนเยอะๆ ไอ้อ๋อมก้อจามาอยู่กลุ่มเราโดยปริยาย จำได้ว่าตอนแรกๆไอ้อ๋อมทำรายงานเนี๊ยบมากๆ จนเราเคยบอกซาร่า แม่งอยากอยู่กลุ่มมันว่ะ จาได้หรูๆ -- เลวโคตร ซักประมาน ม.2 เทอม 2 ก้อเริ่มหนิดกันมากขึ้น ตอนนั้นเราก้อสนิดแบบรวมๆไม่ได้มีอะไรกะไคพิเสษ ตอนนั้นจำได้ว่าเป็นสารวัตรนักเรียนด้วย วันอังคาร เป็นคู่กะเก้า ตอนนั้นก้อเลยสนิดกะเก้านิดนึง แต่อยากบอกเป็นสารวัตรนักเรียนที่ห่วยที่สุดเลยมั้ง มาไม่เคยก่อน 7.00 โมงอ่ะ บางทีก้อมาสายแล้วไปลงเวลาโม้ๆเอาอ่ะ จำได้ว่าตอนนั้นที่ทำเพราะหวังเกียรติบัตรอ่ะ บ้าทำกันทั้งกลุ่ม แบบไม่เจียมสังสารตัวเอง ตัวสายเลยทั้งกลุ่มอ่ะ ช่วงนั้นไอ้กิ๊บมันก้อสนิดกะซาร่า เพราะทำสารวัตร+เรียนพิเสดด้วยกัน เป็นเหตุให้ไอ้ซาร่าทอดทิ้งเราไปนั่งข้างไอ้กิ๊บในเทอม 2 ตอนช่วงเทอม 1 กลุ่มเราก้อมีปัญหากะเก้านิดหน่อย ทำให้ห่างๆกันไปด้วย ส่วนอ๋อมก้อมีปัญหากะอัมพาเช่นกัน ไคอยู่ ม.ต้นก้อคงรุว่าเรื่องอะไร ใบ้ให้เผื่อลืม เรื่องข้อสอบสังคมอ่ะ + จิปาถะอ่ะ อืม เราก้อรุว่ากลุ่มเราทำเลวๆกะมันไว้เยอะ แต่เราว่ามันก้อทำอะไรไม่ดีๆกะเพื่อนในกลุ่มเราเช่นกัน อืมเอาเป็นว่าเจ๊าว์กัน ไอ้อ๋อมก้อเคว้ง เราก้อเคว้ง เลยมานั่งด้วยกันมั้ง อันนี้เราสันนิษฐานอ่ะ คือแบบตอนที่นั่งข้างกันแรงๆก้อเกร็งนิดหน่อยแบบไม่สนิดกันมากอ่ะ เหมือนแบบรุจักผ่านๆไอ้กิ๊บอีกทีด้วยซ้ำ แต่ก้อเออ คุยๆไปก้อโอ มันก้อนิสัยดีอ่ะ เเทบจะไม่ว่าไคเลยด้วยซ้ำอ่ะ อืมเรื่องที่ประทับใจมันมากสุดอ่ะ คือเรื่องวงโยอ่ะ ตอนนั้นไม่สนิดกะมันแต่มันอาสาไปเป็นเพื่อนเราทั้งๆที่มันเพิ่งเดินกลับมาจาก ม. ปลายอ่ะ ซึ้งมากมาย ถ้าถามว่าเรื่องอะไรที่แบบประทับใจสุด ก้อคงเป็นตอนม.2 เทอม 2 ปลายๆ อ่ะ ที่แบบเหมือนเริ่มสนิดกันมากกๆจิงๆอ่ะ ตอนนั้นก้อมีแสดงงานราตรีศรีพิกุล กลุ่มเราก้อแสดง เรื่อง อะไร (เราจำไม่ได้ว่าชื่อนี้แต่ไอ้หลุยส์บอกมา) เราก้อไม่ได้แสดงไรหรอกแค่เป็นพิธีกรเฉยๆ ส่วนคนอื่นก้อเล่นกัน ไอ้หลุยสืไม่ยอมมางาน ใจร้ายยอ่ะ ไม่ยอมมาดู ซาร่า เล่นเป็นคุณแม่ ปุ้ย เป็นแจ๋ว อร พิธีกรคู่เรา กิ๊บ อ๋อม อุ๊บ เป็นเด็กเลว แล้วก้อมีคนมาเสริมๆหลายคน มีเจี๊ยบ มีเบนซ์ โบ๊ท ด้วยมั้ง จำไม่ค่อยได้แล้ว ก้อสนุกสนานมากมาย มาแต่งตัวที่บ้านเรา จำได้ตอนนั้นเปิดทีวีมีคนรำวงมันก้อเลยรำวงกันในห้องนอนแล้วพ่อเราก้อเปิดเข้ามาทุกคนนี่สกิวสูงโคตร ทำท่านิ่งแบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นโดยมิได้นัดหมาย เราก้อนั่งขำอยู่คนเดียว ในความเนียนของมันแต่ละคน มีอีกตอนที่ซาร่าไปอาบน้ำ พี่เลี้ยงเราเกิดครึ้มใจอารายไม่รุ ดันมาเรียกเราว่าคุณนายอ่ะ คือตะโกนจากข้างล่างขึ้นมา ไอ้ซาร่าก้อนึกว่าต่อบทอยู่มันก้อ ตะโกนกลับมา มีอะไรแจ๋ว โคตรจะฮาอ่ะ เราก้องง อิซาร่ามันเป็นอะไรว่ะ อืมวันนั้นจำได้ๆไปกินข้าวหมกไก่ หน้าหมู่บ้านเราด้วย ของเค้าอร่อยจิงๆ แล้วก้อมีโอกาสอีก 2 ครั้งมั้งหลังจากวันนั้นที่ได้มากินกันอีก สนุกดี+อร่อยดี กลุ่มเราก้อจะเป็นกลุ่มที่เลวมากไม่เคยจ่ายตังค่าโต๊ะราตรีอ่ะ ไปจ๊วงคนอื่นเอา หรือไม่ก้อซื้อหนมจาก seven ไปนั่งกินที่ รร กันแทน พอ ม.3ก้อสนิดกันยิ่งๆขึ้นอีก แต่พวก อร ปุ้ย ซาร่า จะสนิดกันมากเพราะเป็นนักกีลาบาสเหมือนกัน คือจิงๆก้อหนิดตั้งแต่แฮนบอลแล้วแหละ ช่วงนี้จำได้ leaderprice กำลังเปิดใหม่ๆ พวกเราก้อบ้าระห่ำกันมาก พูดถึงเรื่องนี้ตลอด จิงๆคือแบบสามารถเอา leaderprice มาเกี่ยวตลอดอ่ะ คือแบบออกแนวขำอ่ะ แบบมันชอบขายของเลียนแบบไรงี้ เช่น spice ก้อเป็น spark ไรงี้อ่ะ ซาร่ามันเชียว ไปเดินบ่อย แบบเคยคิดเลยว่าหลังสอบเส็ดจาไปเที่ยว leaderprice กัน แบบเป็นความคิดเด็กๆมากๆอ่ะ คือแบบต๊อง + บ้ากันทั้งกลุ่ม และช่วง ม.3นี่เป็นช่วงพีคของความหน้าด้านของกลุ่มเรา ไม่ว่าจะขับไล่จีน่า ด้วยวิธีเลวๆ ส่งสัญญานแล้ววิ่งหนี หรือแม้กระทั่ง ทำตัวสนิดกะเจ้าของร้านน้ำปั่นแถวราณี แล้วไปขอเค้าเติมอย่างไม่เกรงใจ คือทำทุกคนอ่ะ ให้ทำตอนนี้คงไม่กล้าอ่ะ ตอนนั้นแบบหน้าไม่รุทำด้วยอารัยอ่ะ ไปขอเค้าเติมทุกวันจิงๆอ่ะ แต่คงไม่เท่าซาร่า กินหมดแล้วไปเติมใหม่อีกแก้วเลย ช่วงนั้นกลุ่มเราก้อแตกนิดหน่อย คือ ปุ้ยกะ ซาร่า ทะเลาะกันด้วยเรื่องขี้มด แต่โกดกันได้นานเป็นชาติ ไม่เข้าใจจิงๆ เพิ่งจะมาดีกันจิงๆก้อวันปัจฉิม ม.6 เนี่ยแหละ ไม่เข้าใจโกดกันทำไม ไอ้กิ๊บก้อกลายเป็นคนขี้อายอ่ะ จากตอน ม.2 แบบมันก้อไม่ได้ขี้อายอ่ะจิงๆ อืมๆ แล้วก้อมีเรื่อง จักรยาน la , เรื่อง g (มาจาก baba g ยังจำกันได้อยุ่ป่าวอ่ะ),เรื่อง ปุ๋ย ,เรื่องของหลายๆคนที่มาเปนเรื่องของเรา 55+ แต่คือก้อพูดๆไปแต่ไม่ได้คิดอะไรอ่ะ  แต่เราไม่ใช่คนเริ่มนะ ส่วนใหญ่จะเป็นละอ่ะที่มาเริ่ม ไหนจะมีเรื่องตะกร้อทำพิษหลุยส์ 55+ ละไว้ในบานที่เข้าใจ เรื่องเบนซ์ที่เรากีดกัน.. เรื่องกีฬาสีที่กลุ่มเราทำกันเกือบทุกอย่างๆ จำได้ว่าเรากะอ๋อมเป็นสวัสดิการทั้งสแตนทั้งนักกีลา แบกน้ำกันจนกล้ามขึ้น ไอ้อรก้อเป็นประทานเชียร์เหนื่อยมากมายคงแอบโกดพวกเราด้วยที่ไม่ค่อยช่วยมันตอนนั้นแต่ก้อช่วยเยอะแล้วน้า อืม..คราวนี้มาเข้าเรื่องเพื่อนบ้าง ตอนช่วง ม.ต้น เราก้อสนิดกะอ๋อมมากๆอ่ะ เฟรนชิพเราก้อตั้งใจทำของมันมากๆ พิเสดกว่าของคนอื่นๆอ่ะ ไม่เคยตั้งใจทำของไคมากขนาดนั้น (ในตอนนั้นนะ) อืมๆ แบบที่มันเขียนให้เราก้อซึ้งมากมาย ตอนนั้นเคยคิดเลยว่า คนนี้แหละ ที่เรามีมันเป็นเพื่อนสนิดที่สุด แต่อืมๆ ก้อ มันก้อทำให้คนอย่างเราผิดหวังอ่ะ .. แค่นี้แหละ (อ๋อมถ้าแกมาอ่านถึงตรงนี้นะ แล้วอยากรุเรื่องก้อโทมาละกัน) ผิดหวังแบบจิงๆอ่ะ ถึงตอนนี้ตอนอยู่ มหาลัยแล้วยิ่งเจ็บใจกว่า.. เอาเหอะไม่ต้องรุหรอกว่าทำไม แค่บอกให้รุว่าผิดหวังจิงๆ แต่สำหับเพื่อนคนอื่นๆ มันเกินคาดสำหรับเราอ่ะ พวกแกเป็นคนดีจิงๆ แบบจิงใจ+รักเพื่อนอ่ะ ไม่เคยลืมกันอ่ะ เราไม่คิดว่าจะติดต่อกันจนถึงทุกวันนี้อ่ะ แต่บางคนเราก้อไม่ค่อยได้โทหาแต่ก้อคิดถึงนะจ๊ะ เด่วจะโท/ส่ง message ไปหาเป็นระยะๆนะ จาคอยรอรับของพวกแกด้วย สำหรับหลายๆคนที่กำลังอ่านจนถึงบรรทัดนี้ก้ออยากให้ทุกคนรักษาเพื่อนเก่าให้ดี แต่ก้ออย่าลืมที่จะสร้างเพื่อนๆใหม่กับตัวเองด้วย สำหรับคนที่คุนยังไม่มีเพื่อนสนิดที่สุด ก้อค้นหาต่อไปแล้วคุณจะรุว่าการทีมีเพื่อนสนิดเนี่ยมันดียังไงจิงๆ.. ติดตามควงดินสอ ย้อยอดีต ม.ปลายได้ต่อไป คราวนี้จะเปิดตัวเพื่อนสนิดที่สุดของเรา
     
    ps. Miss เพื่อนๆ ทุกคน Hydd จนถึง เพื่อนมหาลัย น้าจ๊า ง่ะขอโทดสำหรับการอัพสเปสที่ไม่เอื๊อต่อทุกคน บางคนอาจไม่เข้าใจ ไงก้ออย่าเพิ่งเบื่อกันน้า ไม่ต้องอ่านก้อได้ เข้ามาทักทายเฉยๆก้อดีใจจะแย่แล้ว..
    August 01

    อยากอัพว่ะ..

    เหอๆในที่สุด ก้ออดใจไม่ไหว ต้องอัพจนได้ เนื่องจาก กระสันมากๆ เรื่องที่อัพก้อคงไม่มีสาระเช่นเคย พยายามจะปิดบล๊อกแต่ปิดไม่ลง อ่ะนะ ก้อเลยคงอยู่จนถึงวันนี้นี่แหละ
    อ่านะ เริ่มๆ..
    ช่วงนี้ก้อไม่มีไร ชิวมากมาย กินๆ นอน แต่หนักไปทางนอนมากถึงมากที่สุด เมื่อสองวันที่ผ่านมาก้อไประยอง..ฮิ อีกแล้วหลังจากเพิ่งไปรับน้องมาเปียกนิดๆ (หมาดๆ) ก้อต้องไประยองอีก คราวนี้ก้อไปพักผ่อน(นอน) จิงๆอ่ะ แบบขนาดไปอยู่ที่ทำงานแม่ยังหลับได้ ไม่เข้าใจ ทำไมชีวิตฉานผูกพันกะการนอนเยี่ยงนี้ อับอายขายหน้าประชาชีเจรงๆ ตอนแรกรอแม่ประชุม อ่านหนังสือไปๆมาๆหลับคาโต๊ะแม่ ตื่นมาอีกที พระเจ้า เอกสารกองเต็มโต๊ะแม่เลย แมร่งต้องมีคนเข้ามาเยอะชัวเลย กรำแล้วๆ หน้าแห้กซ์ อับอายเจรงๆ แม่งหลับไปได้ ตอนเช้าก้อแม่งตื่นเที่ยงนะเนี่ย ตอนบ่ายหลับอีกตรู เฮ่อๆ เมื่อไหร่จะแก้โรคชอบนอนได้ว่ะ ช่วงนี้ก้อชีวิตได้เข้าไปผูกพันกับจิ้งจกอีก ซวยมั่กๆ วันก่อนจะล้วงไปหยิบขนมในถุง ปรากด หยิบจิ้งจกขึ้นมาแทน แม่ง มันขยับตัวได้ว่ะ เราก้อกรี๊ดโคตรดังตอนนั้นสี่ทุ่มก่าๆ ชาวบ้านคงตื่นกันหมด ก้อคนมันตกใจนี่หว่า ตอนนี้เริ่มชัวกลัวจิ้งจงขึ้นมานิดๆเเล้วว่ะ พอวันรุ่งขึ้นแม่งไปหยิบทับพีมาเว่ยพอหยิบปุ๊ป จิ้งจกแม่งวิ่งมาจากไหนไม่รุตัดหน้าเราอย่างเฉียบพลัน แม่งตกใจโยนทัพพีขึ้นพร้อมกรี๊ดเลย ปรากดที่บ้านไม่มีไคสงสานเราซักนิด ขำกันทั้งบ้าน ไม่เข้าใจ..โดยเฉพาะแม่เราผู้เห็นเหตุการณ์ทั้งสองวัน ช่วงนี้ด้วยความ.. 55 ของเรา เราก้อกำลังทอดสะพานเต็มที่ 55 ไม่ยอมน้อยหน้าเพื่อนๆ (แถบรังสิต) ที่กำลังทอดกันอย่างเมามันส์ เราเลยอยากบ้าง 55 จะว่าเป็นข้ออ้างก้อได้ เพราะเราก้อไม่รุเหมือนกัน แต่คาดว่าคงทอดไม่สำเร็จ เหอๆ ไม่เป็นไรๆ (มั้ง T-T) แต่เรื่องที่ so sad สุดนั่นก้อคือ ตารางสอนเปิดเทอมออกแล้วๆ เรียนหนักชิหายอ่า เอามาลงให้ดู ไคว่าอินเตอร์เรียนเบา เรียนง่าย คิดใหม่เลยน้า,,
     
    TENTATIVE CLASS SCHEDULE (Fall semester)
     
    Mon.  
    -FE II (13.00-15.00)
    Tue.
    -INTRO STAT (9.00-10.30)
    -CAL BUS I (13.00-15.00)
    Wed.
    -FE II (8.00-10.00)
    Thu.
    -INTRO STAT (9.00-10.30)
    -CAL BUS I (13.00-15.00)
    Fri.
    -COMP APPLN BUS (9.00-12.00)*
    -FIN ACCTG (9.00-12.00)*
    -MAN & ENVIROMENT (13.00-16.00)
     
    * = เราว่าเค้าต้องลงตารางผิดซักอันชัวอ่ะ แม่งขอให้อันใดอันหนึ่งไปลงที่วันจันตอนเช้าเห้อะ อย่ามาข้องเกี่ยวกะวันพุดเลย ขอว่างซักวันเหอะๆ
     
    เห็นตารางสอนก้อ เฮ้อ.. ใกล้เปิดเทอมแล้วหรอเนี่ย อีกไม่ถึงสองอาทิด จิงๆก้ออยากเปิดอ่ะนะ แต่ไม่อยากไปเรียน + สอบว่ะ โดยเฉพาะสอบอ่ะ เรียนอย่างเดียวได้มั้ยอ่า.. เพื่อนๆ อย่าลืมเตือนเราด้วยนะว่าเรายังไม่ได้ลงทะเบียนเรียนอ่ะ แบบช่วยๆกันเตือนหน่อยกลัวตัวเองลืมอ่ะ ต้องลงวันที่ 15 อ่ะ วันเปิดเรียนวันเเรกอ่ะ คือ 12,000 ยังไม่ได้จ่ายเลย ไอ้ใบชมพูๆก้อยังไม่มีอ่ะ แต่ไม่เป็นไรมีเพื่อนร่วมชะตาหลายคน ถ้าลืมลงนี่ก้อ.. คงต้องไปเรียนรามแทน เหอๆ ไอ้นั่นก้อเว่อร์ไป 55 เออ ปิดเทอมเพื่อนๆคนไหนไปมหาลัยอย่าลืมชวนด้วยเน่อ แต่จะว่างรึเปล่าอีกเรื่องนึง 55 แต่จะพยายามไปๆ เอ้อ ไคโทหาอ้อ ติดบ้างว้า เราโทไปมันไม่เคยรับอ่ะ ไงก้อบอกๆกันหลังไมค์ล่ะกัน คือ อยากให้มันไป มหาลัยบ้างอ่ะ มันใกล้ไปแล้วอ่า เศร้าๆ ไม่อยากให้ไปเล้ยย อุดส่าห์มีเพื่อนดีๆคนนึงเลยอ่า เสียดายๆ แต่ก้ออ่ะนะ ที่นู้นมันก้อดีกว่า(มั้ง) เด่วก้อไม่เจอกันอีกโคตรนานอ่ะ อยากให้เวลามันกลับมามาเยี่ยมพวกเราบ้างอ่าเนอะ ไม่รุมานจาลืมเราเปล่า มันเพื่อนเยอะเหลือเกิน ไงก้อให้มันโชคดีๆ ละกัน แล้วก้ออยากให้มันไม่ลืมเพื่อนๆ bba cu ด้วยยอ่า ปิดเทอมก้อเพ้อมากมาย งี้แหละ เด่วเปิดเทอมคงเพ้อไม่ออก เพราะมัวแต่เป็นไอ้ nerd หรือที่พวกหมอเค้าใช้คำว่า conc. (มันย่อมาจาก concentrate อ่ะ เพื่อนบอกมา แน่นป่ะหล่ะ เหอๆ) ไอ้คนที่บอกแหละ กำลังเป็นอยู่ 55 แอบแดกดันได้ซะงั้น แม่งไม่อยากเชื่อเลยว่ะ ว่าพอมันไปเรียนหมอแล้วทำไมถึงได้เครียสเยี่องนี้ ต้องดูไอ้หยกเป็นตัวอย่าง เป็นหมอที่ ออกแนวชิว+ฮา แต่ตอนนั้นโทไปตอนตีหนึ่งยังไม่นอน 55 แต่ก้อยังดีที่เจียดเวลามาคุยกะเราได้ แต่ก้อมีคนที่ชิวกว่า อีกเพราะเจียดเวลามาคุยกะเราทุกวัน ขอนับถือในความพยายามของท่าน 55 แต่ก้อดีว่ะ เพราะเราอยู่บ้านก้อเซรงๆอ่า ถ้าไคเซรงหรือเบื่อจากการอ่านหนังสือ เราก้อเปิดสายรอรับให้โทมาคุยแก้เบื่อได้นะจ๊ะ 55 ไม่มีไรอัพแล้วอ่า จบข่าวละกัน
     
    PS.1 : เพื่อนๆ ที่ มธ. ใกล้สอบแล้วใช่ม่ะไงก้อ สู้ๆ ใกล้สบายแล้ว ส่วนมหิดลที่กำลังสอบอยู่ก้อขอเอาใจช่วยนะจ๊ะ เพื่อนทำได้ เพื่อนเราเก่งทุกคนๆ ส่วนเพื่อนคนไหนที่สอบไปแล้ว ก้ออย่าคิดมาก ทำดีสุดแล้ว ไม่ดีก้อแค่ถอน เหอๆ อิ๊บ อย่าถอนเยอะนะ 55
    PS.2 : Miss เพื่อนๆทุกคนน้า ทุกคนที่เข้ามาเม้นด้วย ขอแจกแจงหน่อย
             - เพื่อนๆ สว.2 ไอ้ออม หยก กุน ลูกปลา อิ๊บ หลุยส์ ซาร่า อร กิ๊บ อุ๊บ ปุ้ย อ๋อม
             - เพื่อนๆ bba ไอ้(จ๊ะ)เอ๋ โบว์ กุ๊ก อ้อ น้าจ๊า เจอกันเปิดเทอม กลับบ้านดีๆหล่ะ เที่ยวหนุกๆด้วย
    PS.3 : รักน้า..จุ๊บๆ 55
    PS.4 : ยังไม่เคยฟังเพลง  คำถามที่ต้องตอบเลยว่ะ อยากฟังอ่า หาฟังจากไหนว้า เดี๋ยวต้องเปิดวิทยุทิ้งไว้และ อ่านไปแต่เนื้อเพลง แต่ก้อพอจะซาบซึ้งอ่า
     
    July 22

    ฝากฝัง..

    ก้อไม่มีไรมากอ่า แค่มาฝากฝังไดของเราอ่านะ ไคที่ว่างจิงๆก้อเข้ามาอ่านมาเม้นได้น้า
     
     
    คือตอนนี้ขี้เกียจเล่นสเปสแล้ว แล้วบล๊อกมันต้องอัพอารัยที่มันมีสาระๆ ใช่ป่ะ แต่พอดี เราไม่ค่อยเก่งเรื่องมีสาระอ่ะ เลยไปทำไดอารี่แทน
     
    ps. คิดถึงเพื่อนๆเหมือนเดิมน้า..
    June 09

    เฮ้อ..

    โคดเศร้า+เหงา เลยว่ะช่วงนี้ แม่งเกือบบ้าไปแล้วว่ะ...
     
     
    คนเดียวที่คิดถึง คือเธอ
    คนที่ฉันรักมาเสมอ คือเธอ คนนี้
    โลกใบใหญ่ แต่ไม่เท่าใจที่มี
    หากขาดเธอคนดี สิ่งใดในโลกนี้ ไม่สำคัญ
    ฝนตก... ฤา น้ำตาฉันจะไหลท่วมโลก
    ความเศร้าโศก สถิตใน หัวใจฉัน
    ที่สุดคือ ไม่มีเธอ เหลือแต่ความเงียบงัน
    ทุกสิ่งในวันนั้น ไม่สำคัญอีกต่อไป
    ...ฉันยังคง คิดถึงเธอ
    และหลอกตัวเอง
    เสมอ ว่าเธอไม่จากไปไหน
    แต่เมื่อลืมตา พบว่า ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป
    ปวดปร่าที่ใจ ..ฉันคงไม่มีค่าอะไร บนโลกใบนี้

    ปล.แม่งคิดถึงๆโว้ยยย ขอโทษนะแก อยากจะพูดขอโทษซักล้านครั้ง เราคงทำให้แกโคดเสียใจเลยอ่ะดิ อยากบอกว่าเราก้อเสียใจไม่น้อยไปกว่าแกหรอก ยังไงเราก้อคงไม่สนิดกะไคเท่าแกแล้วว่ะ เปิดเทอมแล้ว ไม่มีแก โคดเหงาเลยว่ะ จิงๆนะ รักแกโคตรอ่ะ


    May 28

    รวบรวม..

    รายชื่อเพื่อนๆ 6/18(เรียงตามเลขที่) กะ คณะที่ติด ^^
     
    นางสาว หทัยภัทร สุภธีระพงษ์             แพทยศาสตร์  รามา
    นาย ลิขสิทธิ์ ด่านสกุล                       บัญชี  ธรรมศาสตร์
    นางสาว กิติยา อมรชีวศิลปกุล              บัญชี บริหาร มธ
    นางสาว นฤพร วรินทราวาท                 บัญชี  จุฬา
    นางสาว ฤชารัตน์ ศิริวงศ์นภา               แพทยศาสตร์  จุฬา
    นางสาว ไพลิน เอื้อรักสกุล                  เภสัช จุฬา
    นาย นฤพนธ์ ทั่งสุวรรณ                      นิติ จุฬา
    นางสาว พรทิพย์ รัตนเดชาพิทักษ์         แพทยศาสตร์ ขอนแก่น
    นาย ไวยกิจ สุทธิวราภิรักษ์                  วิศวะ เกษตร
    นาย จักษวัชร์ กุทัณฑ์ธรรม                 เทคโน การบิน เกษตร
    นาย ฐานันต์ ไตรองค์ถาวร                  วิศวะ  จุฬา
    นางสาว ปิยมาส จินตนายากานนท์        วิทยาคอมจุฬา
    นางสาว รัฐฐยา จรรยาจิรวงศ์               แพทยศาสตร์  วชิระ
    นางสาว จิราวรรณ กาญจนวรวงศ์          บัญชี จุฬา
    นางสาว ลีลานาฏ พิมพ์พัฒน์               นิติ จุฬา
    นางสาว อัมพา เพลิงศรีทอง                วิศวะ เกษตร
    นาย วุฒิชัย สุตัณฑวิบูลย์                   แพทยศาสตร์  รามา
    นางสาว อาศนาฏ กันทา                    สังคม มธ
    นางสาว สิรีธร วรสุทธิกา                   bba จุฬา
    นาย กิตติเดช ปัญญา                       วิศวะคอม จุฬา
    นางสาว จันทร์จรัส แสงสว่าง              วิศวะ เกษตร
    นางสาว ภัณฑิรา เลิศในสัตย์             วิศวะ  นานาชาติ สิรินธร
    นาย พงศกร บุญชะตา                      วิศวะ จุฬา
    นางสาว ศากุน มงคลเนาวรัตน์            แพทยศาสตร์  พระมงกุฎ
    นาย นัทธ์ชนัน ปรีชากวิน                  แพทยศาสตร์ ศิริราช
    นางสาว พาณิน เมฆาสุวรรณรัตน์         เภสัช จุฬา
    นางสาว ธัญลักษณ์ โสฬสเสริมสิน       บัญชี บริหาร จุฬา
    นางสาว ปิยะรัตน์ เตวุฒิธนกุล            สัตวะ จุฬา
    นางสาว มนัสวี โพคะรัตน์ศิริ              เภสัช ศิลปากร นานาชาติ
    นางสาว วิดา อุตสาห์ปัน                   แพทยศาสตร์ เชียงใหม่
    นางสาว จรัสขวัญ เพชรไพบูลย์          วิศวะ จุฬา
    นางสาว ธัญลักษณ์ หมูเทพ              บัญชี จุฬา
    นางสาว นิชา อเนกบุณย์                  อักษร จุฬา
    นาย ชัยธัช ธาราธิคุณเดช                ทันตะ มหิดล
    นาย วรเมศ เวทย์พิทยาคม                วิศวะการบิน นานาชาติ เกษตร
    นางสาว กานต์พิชชา ตรีสุคนธ์           ฟู้ด sci จุฬา
    นางสาว ณัฏฐภรณ์ จันทร์เปล่งแก้ว     บัญชีบริหาร  จุฬา
    นางสาว ธัญลักษณ์ จึงพัฒนาพงษ์       บัญชี ธรรมศาสตร์
    นางสาว บารมี เผือกคง                    สถาปัตย์ จุฬา
    นางสาว รุ่งนภา พัทศาสตร์               บัญชี  จุฬา
    นางสาว ลลิตวดี เรืองรุ่งโสม              บัญชี ธรรมศาสตร์
    นางสาว วรัฐา ลิ้มวัฒนพงศ์                สถาปัตย์ จุฬา
    นางสาว วินาภา สำเภาอินทร์             แพทยศาสตร์  รามา
    นางสาว อัจฉรา สรณานุภาพ             บัญชี ธรรมศาสตร์
    นาย กฤษพร สัจจวรกุล                   แพทยศาสตร์  จุฬา
    นาย ฐิติกร สุวรรณแสง                   แพทยศาสตร์  พระมงกุฎ
    นาย ธนวุฒิ วรวุฒิจรรยากุล              วิศวะ จุฬา
    นาย ธีศิษฏ์ ธีระมงคลกุล                ทันตะ  จุฬา
    นาย ปฤณ บุรีคำ                          วิศวะ จุฬา
    นาย พีรภัทร นาคพุ่ม                     วิศวะ เกษตร
    นาย อิสรา พรหมเรียง                    บัญชี  บริหาร จุฬา
    นาย เปมทัต กัลป์เสาวภาคย์กุล        แพทยศาสตร์  พระมงกุฎ
     
          = เพื่อนที่หนิดๆ+ กลุ่มเดียวกัน
     
    เพื่อนๆ Hydd หนิดๆซี้ๆตอน ม ต้น (เรียงตามเลขที่ตอน ม ต้น 55) กะ คณะที่ติดเช่นกัน ^^
     
    นางสาวพิมพงา  วีระโยธิน               ict ศิลปากร
    นางสาวซาร่า อะหมะดี พีระซาหีด      วิดยา เคมี จุฬา
    นางสาวปรัชญาภรณ์    เพชรรัตน์     วิดยา สถิติ ลาดกระบัง
    นางสาวภัทริกา   พรประสิทธิ์          วารสาร ธรรมศาสตร์
    นางสาวสิรีธร  วรสุทธิกา                bba จุฬา
    นางสาวณัฏฐภัทร จันทร์เปล่งแก้ว    นิเทศ จุฬา
    นางสาวอรฉัตร  พรมโชติ               ศิลปศาสตร์  ธรรมศาสตร์
    นางสาวธิดารัตน์  ธนกรวิทย์           บัญชี บริหาร จุฬา
     
    วันนี้ใช้ชื่อเพื่อนๆอย่างเป็นทางการเลย 55+ ไคเป็นไคดูเอาเองนะ
    ดีใจกะทุกคนที่มีที่เรียนๆนะ ถึงแม้บางคนจะได้โควต้ามานานแล้วก้อตาม..
    ก้อดีใจย้อนหลังด้วยละกัน  ถึงแม้บางคนจะต่างสถาบันกัน แต่ความเป็นเพื่อนมันจะไม่ต่างไปจากเดิมน้า
    คิดถึง +ร้าก พวกแก แก แก ทุกคน เปิดเทอมคงไม่ได้เจอพวกแกบ่อยๆเช่นเคยยังไงก้อจะคิดถึงน้า

     
    May 02

    coming...

    ในที่สุด ก้อนัดได้ซักทีพวก Hydd จอมเบี้ยว (บางคน)
    สรุปศุกนี้  7.30 หน้า รร นะ ห้ามเหลด ไปดรีมกัน
    แค่คิดก้อหนุกแล้ว นึกถึงวันเวลาเก่าๆ ที่เคยไปดรีมกันตอนมอต้น
    โดยเฉพาะตอนอิหลุยส์หลุดจากแร๊บเตอร์ คิดถึงตอนนี้ฮาขี้แตกขี้แตน
    แต่ตอนนั้นขอบอกฮาไม่ออกว่ะ แถมนั่งข้างมัน เครียสเลยกุๆ เพื่อนตกลงไป
    เราซวยคนแรก เพราะนั่งข้างมัน แต่วันนั้นมันซวยซ้ำซวยซ้อนซวยซ่อนเงื่อนจิงๆอ่ะ พอก่อนเด่วค่อยมาเล่าใหม่..
     
    ขอบอกไปคราวนี้อิหลุยส์เขาทุ่มทุนสร้าง บึ่งรดจากสกลมาตอนพฤหัสเย็น ถึง กทม
    ตอนเช้าแล้วไปดรีมเวิลต่อเลย นี่... เป็นไง
     
    เพราะฉะนั้น "  เมิงทุกคนห้ามเบี้ยวกันเข้าใจป่ะ  "
     
    ps.คิดถึงเพื่อน Hydd น้า อยากให้ถึงวันศุกเร็วๆ
    ps.คิดถึงออม หยก กุน อิ๊บ น้า
    ps.อิ๊บได้ข่าวว่ารวย เด่วช่วย ใช้ตัง 55 อย่าหักโหมกับงานมากนะแก ไปหลับไปนอนซะบ้าง เปนห่วง
    April 10

    รักแท้-เพื่อนแท้

    รักแท้-เพื่อนแท้

     

    มันเป็นอะไร ที่หามาอยู่นาน มันเป็นอะไร ที่คุ้มที่สุดเลย มันเป็นอะไร ที่ฉันไม่เคยจะคาดคิด

    * มีคนเป็นล้านเป็นพัน ทำไม่จะต้องเป็นเรา คงเป็นเพราะฟ้าให้เราเจอะเจอกัน และรักกันตลอดไป

    ** รักแท้ ไม่ได้เจอกันง่ายดาย เพื่อนแท้ก็ไม่หาได้ทั่วไป รักแล้วก็จะรักไม่เปลี่ยนใจ จะนานแค่ไหน รักที่ใจก็ยังมีให้กัน

    เธอล่ะเป็นไง เหมือนฉันหรือเปล่าเธอ เวลาที่เจอ ใจนั้นรู้สึกดี ภูมิใจจริงๆ ที่ฉันมีเธอแบบวันนี้

     

    ---- ร๊าก - ร๊าก - ร๊าก เมิง จัง ----

     

    April 06

    ส่งแค่นี้

    ....ส่งแค่นี้....
    มีคำๆนึงในหัวใจ ที่ชั้นต้องพูดมัน
    ก้อรู้ว่าคงมีซักวัน ที่ชั้นต้องบอกไป
    แต่วันนี้ยังทำใจไม่ได้ คือคำว่าลาก่อน

    เราเคยมีวันคืนที่ดี มีเธอและมีชั้น
    เราเคยมีใจที่ให้กัน ก็คิดว่าแน่นอน
    แต่เราก็เดินมาถึงตอน ที่เป็นฉากสุดท้าย แล้วใช่ไหม
    ไม่อยากเป็นคนต้องบอกลา แค่คิดชั้นก็ยิ่งปวดใจ

    เก็บเอาความรู้สึกดีๆ ส่งเธอเลยตรงนี้จะได้มั๊ย

     


    ส่งไกลแค่ไหนเราก็ต้องลาอยู่ดี ก่อนเราจากกันชั้นควรจะหยุดเท่านี้
    น้ำตาที่มี ให้เธอโชคดี ให้เธอปลอดภัย ทุกอย่าง
    จะส่งที่ไหน ชั้นคิดว่าคงไม่ต่าง ยังไงก็เจ็บเหมือนกัน


    ดูแลตัวเธอเองให้ดี จากนี้ไม่มีชั้น
    เจอใครยังไงไม่สำคัญ อย่าลืมกันก็พอ
    จากนี้ไปคงไม่ต้องรอ แค่สิ่งเดียวที่จะขอ ครั้งสุดท้าย 
    ไม่อยากเป็นคนต้องบอกลา แค่คิดชั้นก็ยิ่งปวดใจ
    เก็บเอาความรู้สึกดีๆ ส่งเธอเลยตรงนี้จะได้มั๊ย

     


    ส่งไกลแค่ไหนเธอก็ต้องไปอยู่ดี ก่อนเราจากกันชั้นควรจะหยุดเท่านี้
    น้ำตาที่มี ให้เธอโชคดี ให้เธอปลอดภัย ทุกอย่าง
    จะส่งที่ไหน ชั้นคิดว่าคงไม่ต่าง ยังไงก็เจ็บเหมือนกัน

    เชื่อมั๊ยว่ามันไม่ต่าง ยังไงจะคิดถึงเธอ..
     
    ps.วันนี้มีความสุขจัง ไม่รุว่าจะมีแบบวันนี้อีกไหม มันยาวนานดี ชอบๆๆ จบไปแล้วต้องแยกย้ายกันไป อย่าลืมคิดถึงกันบ้างนะ อย่าลืมความทรงจำดีๆระหว่างเรา มันมีค่ามากมายเลยนะเว่ย อย่าให้มันลบไปจากใจหล่ะ เราจะจำวันนี้และวันก่อนๆไปเสมอเลย.. รักแกน้า
    April 05

    (มันคง) gx]ujpowxm6dvpjk'...

                                                             ......ในที่สุด เพลงที่เราชอบฟังมันก้อกำลังจะเกิดขึ้นจริง.....
     

    วันนี้มันดูเหงาๆ ดูมันทึมๆ เหมือนสีเทาๆ
    ไม่มีเธอแล้วจริงๆ ไม่มีเธอแล้วใช่ไหม
    มีแค่เรา...

    คำพูดที่เคยได้ฟัง รอยยิ้มที่มีให้ฉันเสมอ
    วันนี้ไม่มี มองไปไม่เจอ ความเหงามาเคาะประตูแล้วหรอ
    อยู่ๆ วันนี้ทำไมมันแปลกไป

    เปลี่ยนไปทุกอย่างจากเมื่อวาน เมื่อฉันไม่มีเธอใกล้ๆ
    เปลี่ยนไปทุกอย่าง เมื่อเธอไป
    มันเหมือนขาดอะไรสักอย่าง ดูอ้างว้างไปทุกอย่าง
    อยากให้เธอรู้บ้าง ห้องนี้มันเหงาจนอยู่ไม่ไหวจริงๆ


    หมดแล้วคืนวันแสนหวาน
    ไม่เหลือความผูกพัน ความฝันวันวาน
    เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ เปลี่ยนจากชีวิตประจำวันที่ต้องการ

    มองไปก็เจอเรื่องราว
    ความหลังบวกควาเหงาในห้องของฉัน
    ตรงนี้เคยนอนนับดาวด้วยกัน ตรงนี้ที่เคยมีเธอข้างฉัน
    แต่ว่าวันนี้นั้นมันไม่มีใคร

    โลกนี้มันดูไม่เหมือนเดิมเหมือนไม่มีใครเลย
    เพราะคนที่ใจฉันคุ้นเคยได้ขาดหายไป
    เหงา .. อยากจะรู้ว่าเธอจะเป็นบ้างไหม

    ก่อนนั้นฉันเคยมีเธอร่วมทาง
    ก่อนนั้นฉันเคยมีเธอร่วมฝัน
    แต่ว่าวันนี้นั้นมันไม่มีใคร .. ไม่เหลือใคร

     

    .........................................................................................................................................................

     

    เศร้าเกินคำบรรยายว่ะ แค่คิดก้อ... ตัดสินใจทางไหนก้อมีแต่เสียใจ

    มันห้ามกันไม่ได้หรอกว่าไม่ให้เสียใจเพราะ ไม่เปนเราก้อไม่รุหรอก

    ถึงจะมีเหตุผลที่จะเลือกอันนึงนะ แต่อีกอันเราก้อมีเหตุผลที่ทำให้เราอยากเลือกอีกอันไม่แพ้กัน

    เฮ้อ!แค่ปิดเทอมยังแบบเส้าๆเลยไม่ได้เจอ เปิดเทอมคงได้ใช้ เพลง ห่างไกลเหลือเกินอีกแน่เลยว่ะ

    ช่วงนี้เบเกอรี่แอบเข้าครอบงำ อยากไปดูว่ะ แต่ถ้าไม่ว่างก้ออด

    แมร่งอยากให้ประกาดผลเร็วๆจะได้ทำใจยอมรับมันอย่างจิงๆจังซักที

    ความจริงที่อาจทำให้ต้องเปลี่ยนไปทุกอย่างอ่ะ (แค่สภาพแวดล้อมนะ)

    แต่ความรุสึกอ่ะ ยังคงเหมือนเดิมๆ iydg,b'0y'

    --ช่วงนี้กุบ้าไปและ 55 -- 

    .............................................................................................................................................

     

    ps1.พุ้งนี้ไม่รุจะดี๊ด้าออกป่าว แต่คงจะดีใจมากๆถ้าได้เจอ... คิดถึงใจจะขาด...

    ps2.ทะเลอ่ะเรายังอยากไปอยู่นะเว่ย เพื่อนๆ นัดกันหลังประกาดผลไรงี้นะ คร่าวๆไว้ก่อน

    ps3.ห้ามหาว่าเราประสาทเอาเพลงมาลง เพื่อ... ก้อมันอยากลงแถมเพลงนี้ก้อเคยลงไปแล้ว

    แล้วก้อลบไปแล้วด้วย เหอๆ มันแอบจี้ใจดำไง....

    ..............................................................................................................................................

     

    March 11

    ของเก่าเอามาเล่าใหม่

    28/02/49(พิมไว้ตั้งนานและไม่ได้อัพซักที)

    วันเน้ดีใจสุดขีดสอบเอเน็ตเส็ดสักกะที หลังจากต้องทนทุกข์ทรมานมาแรมปี

    จิงๆก้อไม่ได้อ่านมากมายหรอก ยิ่งตอนหลังๆแทบจามีกิจวัตรนอนแทนอ่านหนังสือเอ็น

    พูดไปก็คงไม่มีใครเชื่อหรอก เด่วหาว่าเรา -อแ-ล แต่มันจิงๆนะเว่ยไม่เชื่อถามไอ้ออมดู

    แท๊กทีมกันนอนอยู่ 2 คน อิอิ ช่างมานเหอะ ไม่เครียดๆ ชิวๆ เครียดมากเด่วหัวบวม

    เออถือโอกาสเขียนเรื่องวันปัจฉิมเลยดีก่า..ถึงแม่มันจาผ่านมานานโคตรๆ

    แต่เราจด+จำไว้เสมอนะเว่ยๆ จิงๆกะจาพิมเกทับอิหลุยส์มาน ไม่ยอมมันๆ แอบไปทำได

    ให้เพื่อนๆเม้นซะง้าน แกเป็นแรงบันดาลใจให้เค้าทำ space เลยนะเนี่ย อิอิ เออลืมบอก

    ขอโทษนะเว่ยที่เม้นให้น้อย คือมันตื่นตันจนพิมไม่ถูก 55+ จิงๆเราเน้นคุณภาพไม่ได้เน้นปริมาณว่ะ อิอิ

    .....................................................................................................................................

                                                     

    ปัจฉิม ม.6 รุ่น 30 (Me๓๐Ry) 10/02/49

     

    ตอนเช้า : ไม่มีไรมากอ่ะ ติดเข็มกลัดรุ่น + ถ่ายรุปกับเพื่อนๆ

    ตอนบ่าย : ขึ้นหอประชุม ดูการแสดงไปเรื่อยๆอ่ะ ตอนเน้พูดจิงยังไม่รุสึกถึงความซึ้งว่ะ

                    แถมแอบเซงไอ้กุน แมร่งๆ อย่าให้พูด เจ้าตัวคงรุตัว เคืองๆ

    ตอนเย็น : กินโต๊ะจีน อาหารรสชาดแย่มาก ยิ่งก่างานราตรีอีก แต่ตอนเย็นนี่แบบซึ้งมาก...ก

                    คือ ตอนแรกกลุ่มเพื่อน HyDD 8 คนอ่ะ นัดกันถ่ายรุปแบบตอนเเรกก้อบ้ากล้องกัน

                    ตามเคย (สงสานคนถูกเรียกมาเปนตากล้องให้ว่ะ เงินก็ไม่ได้ซักบาทแถมต้องมาถ่าย

                    รุบให้โคตรนาน) สักพักนึงเพลงไรขึ้นไม่รุแล้วมันโดนอ่ะ ก้อเรยประเดิมร้องไห้คนแรก

                    เลยเรา อุดส่าห์แอบๆร้อง อิซาร่าดันเหนแล้วก็พูดเสียงดังโคตร ว่า มุกแกอย่าร้องไห้

                    เส็ดแล้วมันก้อร้องตาม หลังจากนั้นโรคร้องไห้ลิซึ่มก้อได้แผ่ไปยังทุกคนๆ ยกเว้น อิหลุยส์

                   ใจแข็งชิบโป๋ง แต่สุดท้ายแม่งแอบฮามันอ่ะ คนอื่นเค้าหมดฟีลกันแล้ว มันดันมาร้องไห้ขึ้นมา

                   คนเดียวตอนเเรก นึกว่าจาแน่ อิอิ แต่บอกตามตรงนะว่าแอบดีใจนะเว่ยที่แกร้องไห้ ><

                  ต่อมาๆพูดถึงเพื่อนห้อง 18 บ้างเด่วน้อยใจกัน ห้องเน้ๆ(ภาพรวม)ไม่หนิดเท่าเพื่อน ม.ต้นเลยอ่ะ ยังดีที่

                  พอมีเพื่อนบางคนที่ทำให้เราอยากมาโรงเรียน ก็เช่น ไอ้ออม ไอ้กุน ไอ้หยก อิอิ๊บ ที่พอจาหนิดหน่อย

                  (แต่คนแรกร๊ากโคตรๆ อิอิ) กับห้องเน้พึ่งจาซึ้งตอนช่วงๆพิธีเทียนอ่ะ + ก่อนพิธีเทียนนิดนึงก็ซึ้งๆโคตร

                  เออ อยากบอกแกว่า เราก็รอคำเน้มานานเหมือนกันว่ะ ที่พูดกันก่อนเข้าไปพิธีเทียน ละไว้ในฐานที่เข้าใจ

                  เจ้าตัวคงรุ ดีนะที่เค้ามีพิธีเทียนไม่งั้นคงไม่เหนน้ำตา อิหยก แอบฮามัน ก่อนหน้าพิธีเทียนมีการมาถาม

                 เพื่อนๆว่า ทำไงดีเรายังไม่ร้องไห้เลยว่ะถ้าพิธีเทียนไม่ซึ้ง แม่งก็ไม่ได้ร้องแล้วดิว่ะ แต่สุดท้ายมันก้อต้องร้อง

                 เพราะมานซึ้ง ร้องกันแทบทุกคน โดยเฉพาะอิเบิร์ดอาการหนักสุด ใครเหนมานคงรุ มานร้องไห้แต่เราฮาท่ามันว่ะ

                 ถ้าแมวมองมาเหนจ้างไปเล่นหนังชัว ท่าแทบร้องไห้จนเกือบจะตายประมาณนั้นๆ พอๆ เลิกพร่ำๆ เขียนความ

                ในใจถึงแต่ละคนดีก่าๆ เลียนแบบอิหลุยส์มาน ซึ้งดีๆ

    .....................................................................................................................................

     

    Message To Friends 4Ever

     

    เพื่อนๆ 3/19

     

    อ๋อม : ตอน ม.ต้นหนิดกานโคตร หลังจากขึ้น ม.ปลายมาห่างๆกันไปอย่างเห็นได้ชัด ก็เสียใจนิดหน่อยอ่ะ

              อารายๆก็เพื่อนใหม่ นานน้านจะเจอตัวซักที ความรุสึกดีๆที่มีให้ต่อกันมันก้อลดลงอย่างสัมผัสได้

              อย่างเช่น เมื่อวันไปสอบโอเน็ตเจอกันก็ทักเหมือนแค่คนรุจักคนๆนึง แล้วก้อผ่านไป แต่ก้อช่างมันเหอะ

              มานก้อเปนแบบนี้มานนานแล้วแหละ แกอาจจะไม่รุนะเว่ย แต่เราก็แอบคิดตลอดแหละ ตั้งแต่ ม.4แล้ว

    หลุยส์ : ม.ต้นก็แทบไม่ได้คุยกันเลยเพราะมันเงียบอ่ะ แต่พอมาม.ปลายก็คุยกันมากขึ้นๆๆๆ จนกระทั่งวันที่

               จาสอบโอเน็ตก้อยังโทมาโฟ่แตกกัน อีก 2 ชม. ดูดิทำเราเสียหมดๆ อิอิ จิงๆก็ไม่มีไรเสียหรอก ชิวๆ

               แกก้อเปนคนที่เค้าไว้ใจคนนึงเลยนะเว่ย เพราะฉะนั้นจงพูมใจได้เลยๆ เด่ววันหลังมีเรื่องจาโทไปปรึกษาอีก

               ซักวานตอนปิดเทอมเราจาไปบ้านแกนะ เตรียมปัดกวาดเช็ดถูให้เรียบร้อยหล่ะ อิอิ

    สอเราะห์/อิซาร่า : แกเปนเพื่อนเก่าแก่โคตร ตั้งแต่ปาถม แต่ปาถมไม่นับว่ะ ไม่เคยอยู่ห้องเดียวกันเลยแต่รุจักแก

                                เพราะชื่อเสีย(ง)แกดัง 55+ เราก็หนิดกะแกพอใช้ได้เลย ก็คุยๆกันได้ทุกเรื่อง แต่มันไม่ค่อยโทมา

                                หรอกนอกจากใกล้สอบ โทมาทุกครั้ง คือ ประมานว่าไม่สอบก็คงไม่โทมา เหนเราเปนศิรานีทาง

                                วิชาการหรอไงว้า (ล้อเล่นนะเว่ย) แต่ก้อดีใจทุกครั้งแหละที่โทมาอย่างน้อยก็เปนตัวบอกว่ายัง

                                ไม่ลืมกันๆ จบไปแล้วแกอย่าลืมเผลอตัวโทมาถามฟิสิก เคมี ชีวะ เค้านะเว่ย เค้าคงไม่ต้องเรียนแล้วว่ะ

    อุ๊บ : เป็นเพื่อนที่น่ารัก ตอนม.ต้นไม่ค่อยหนิดกันแต่พอม.ปลายต้องมาอยู่ห้องเดียวกันนั่งข้างกันตอน ม.4

            ก็เลยหนิดกันขึ้น ตอน ม.5 ที่แกไปอยู่ห้อง 17 เค้าก็แอบเหงานะเว่ย ทิ้งเราไว้คนเดียวๆ โดยเฉพาะเหงาหูไม่มีเสียง

            ที่ฟังไม่รุเรื่องของแกมากระทบหูเราอีกแล้ว เออช่ายเราคิดเหมือนหลุยส์อ่ะว่าแกดูเด็กๆ แต่ตอนนี้เราว่าแก

            ก้อแก่(แดด)ขึ้นแล้วนะ ล้อเล่นๆ แต่จาเด็กจาแก่ก้อเปนเพื่อนเราเสมอนะเว่ย ขำ อย่าโกดน้าๆ

    อร : ม.ต้นก็ไม่หนิดกันเท่าไหร่ๆ พอ ม.ปลายก้อเจอๆกันบ้างเพราะติดเรามานนอกกรุงอ่ะ ห่างความเจริญ  

          ไม่ค่อยพบปะใครเท่าไหร่ จิงๆนะ  แต่เราก้อยังคงคิดถึงอรเสมอน้า ไม่เคยลืมๆ ตอนแรกเราไม่เคยคิดเลยว่า

          จะรักเพื่อนๆม.ต้นขนาดนี้แต่พอเวลามันผ่านนานๆไปก้อทำให้พวกเราคิดถึงกันนะ จิงป่าอรๆ

    ปุ้ย : ม.ต้นก้อหนิดแต่ ม. ปลายห่างๆกันไปแกกับไอ้กิ๊บอ่ะ ทั้งสองเลย เออที่แกหาว่าเราพูดตรงอ่ะ ขอบอกว่าไม่จิงนะเว่ย

           เราออกจาอ้อม แบบแนวกระแทกเสียดสีอ่ะ ไม่เหนตรงตงไหนเลย ลองดูป่ะหล่ะ อิอิ พูดเล่นๆ เราก้อคิดถึงแก

           เสมอนะเว่ยไปมีเพื่อนกลุ่มใหม่ก็อย่าลืมเพื่อนกลุ่มเก่าไปจากใจแล้วกัน

    กิ๊บ : ม.ต้น ก่าแกจามาอยู่กุ่มเรา ฝ่าฟันกันมาเยอะ คงจำกันได้ อิอิ คิดแล้วขำว่ะ เรากะแกก้อไม่ค่อยหนิดกันเท่าไหร่แต่

           เราก็หวังว่าไปอยู่ มธ แล้วเรากะแกคงจะสนิดกันมากขึ้น ถ้าติดจุฬาห้ามเอานะ มาอยู มธ ด้วยกัน เราก็คิดถึงแก

           เหมือนที่คิดถึงคนอื่นๆ เช่นกัน รักแกน้า

     

    เพื่อนๆ ม.6/18

     

    ออม : แกเปนเพื่อนที่เค้าร๊ากจิงๆนะเว่ย ดีใจจังๆ ได้ไปอยู่ มธ กะแกต่อ ไม่อยากจะคิดๆ มีความสุข โดยเฉพาะ พุ้งเน้ อิอิ

             (ความในใจไม่ยาวเหมือนคนอื่นนะ เพราะ ใจแกกะใจเราใจเดียวกัน อิอิ อยากดูความในใจเมื่อไหร่เปิดดูละกาน

             ไม่ว่าๆ)

    กุน : เพื่อนเครียดของเราๆ อิอิ ตอน ม.ต้นแอบหมั่นไส้ ชอบขยันเกินหน้าเกินตากุ่มเรา กวาดที่1-4 ไปหมดทิ้งเรากะอุ๊บ

            ไว้ที่ต่อจากแก พอ ม.ปลายก็มาอยู่ห้องเดียวกัน เริ่มหนิดกัน ม.5 เทอม 1 เริ่มห่างกันตอน ม.5 เทอม 2 แกแอบเก่ง

            ไปค่าย สอวน. ทิ้งเราเรียน sup'k อยู่คนเดียว แมร่งๆ แล้วหลังจากปิดเทอมก็ห่างๆ กันไปเลยเพราะคงมีโลกส่วนตัว

             กะพวก expert ทั้งหลาย พอดีเราฉลาดไม่เข้าขั้นอ่ะนะ เอาเปนเเค่น้ำจิ้มไปก่อนเด่วค่อบพร่ำต่อใน friendship

    หยก : เพื่อนเป็ดของเรา อิอิ รุจักกันตอน ม.4 แต่ รุจักจิงๆตอน ม.5 ก็ดีใจนะเว่ยที่นั่งข้างแกมาตลอด 2 ปี แล้วก็

              อยาก บอกว่า 2 ปีที่ได้รู้จักกับแกมันคุ้มค่าจริงๆนะ จบไปสัญญาว่าจะไม่ลืมแกเลยน้า ไปอยู่ มหาลัย คงไม่มีใคร

             ทนรับฟังมุกแป๊ก สุดห่วยของเราอีกแล้วๆ เศร้าๆ

    อิ๊บ : แฝดไอ้อุ๊บ ....จบ....

            ล้อเล่นๆ ดีใจที่แกไปอยู่ มธ ด้วยกัน จาได้หนิดกันมากขึ้นอีก หลังจากช่วง ม.6 แกทิ้งเราไปอยู่กุ่มสวย แทนที่

            จะลากเราไปเข้าด้วย หน้าตาเราเข้ากับกุ่มแกได้นะเว่ยๆ 55 อิ๊บๆ แกเปนคนน่ารักดี อยู่ด้วยแล้วมีความสุขๆ

            อยู่ มธ ก้ออย่าลืมเปนเพื่อนที่ดีต่อกันต่อไปน้าเว่ย ไอ้อิ๊บ รักแกหลายๆ  

     

    ....................................................................................................................................

     

    ปล. เพื่อนๆ Hydd จ๋า ปิดเทอมอย่าลืมไปถ่ายรุปกันอีกนะ แล้วก็มี trip ไปสกลฯ ที่บ้านคุณหลุยส์ ไคว่างไปบ้างอ่า

    ยังไม่รุเลยวันไหน เด่วจาบอกอีกที แต่อยากให้เกร่นขอๆแม่กันไว้ก่อนนะ เราก้อยังไม่ได้ขอเลยว่ะ อิอิ อยากให้ไป

    กันให้ได้ทุกคนนะ งานเน้ หลุยส์บอกว่าจะให้กินอยู่อย่างดี เสียแต่ค่ารถไปนะ อิอิ

     

    - - - รักพวกแกทู้กคนเล้ย  - - - จบไปแล้วคงคิดถึงน่าดู